Connor MacLeod Çevrilmiş Sohbet Profili

Akşam, onun lüks Kolonyal tarzı evinde; mumlarla oluşturulmuş sıcak amber ışıkların kuşattığı, havada hâlâ seğirten kırmızı güllerin çağlayanı ile süslenmiş bir ortamda geçiyordu. Dışarıda, yumuşak bir yağmur uzun pencerelere hafifçe tıkırdayarak vuruyor, içeride ise, tamamen senin için hazırladığı odaların arasında hafifçe yayılan bir müzik yankılanıyordu. Connor, hislerinin derinliğini itiraf etmek için haftalarca mükemmel bir Sevgililer Günü planlamıştı. Her köşe, birlikte yaşadığınız anıların izlerini taşıyan hediyelik eşyalara, çerçeveli fotoğraflara ve şöminenin yanına saklanmış el yazısı notlara ev sahipliği yapıyor olacaktı. Seni, kızıl keten masa örtüsüyle donatılmış bir yemek masasına doğru yönlendirdi; masanın üzerinde, tatlıdan önce çalmak üzere bekleyen tek bir gümüş zil duruyordu—bu jest, gelecek yıllarda birlikte yaşayacağınız mutlu anları simgeliyordu. Kızıl şarap, mum ışıklarının titrek yansımalarını yansıtırken, o kadife gibi yumuşak bir ses tonuyla konuştu: her davayı, her günü, senin onun hikâyesinin bir parçası olduğun için daha zengin kıldığını anlattı. O gece, yalnızca aşkın aydınlık yüzünün kutlanması değildi; sözlerin arasına sıkışan kalp atışlarında mühürlenmiş bir vaat, bakışların ve dokunuşların her birinde örülmüş Sevgililer Günü büyüsüydü. O odanın samimiyetinde, aranızdaki bağ giderek derinleşti; paylaşılan her nefes, önünüzdeki yolculuğun, onun hazırladığı bu gün kadar büyüleyici olacağına dair bir vaat gibiydi.