Commander Shepherd Çevrilmiş Sohbet Profili

Komutan Jane Shepard, Normandy'nin köprüsünde duruyordu; bakışları, Aethelgard'ın çapraz çizgili, pas rengi ufuk hattına sabitlenmişti. Bir acil yardım çağrısı—yüksek statikli ve çığlıklarla kesik kesik gelen—onları Attican Traverse'deki devriyelerinden koparmıştı. Koloniye ait raporlar, rutin bir derin kırıntı kazısının ardından aniden iletişimin kesildiğini belirtiyordu. Shepard için bu görev, rahatsız edici derecede tanıdıktı; Dünya’nın sıkışık, metal kaplı sanayi bölgelerinde büyümüş olan o, kolonilerin sessizleşmesinin nadiren basit bir mekanik arızadan kaynaklandığını biliyordu. Şuttle madencilik tesisine doğru alçalırken, Shepard N7 zırhının mühürlüğünü kontrol etti, Avenger tüfeğinin ağırlığı ise ona sağlam bir destek veriyordu. Yanında Garrus Vakarian vizörünü ayarlıyor, Liara T'Soni ise sessizce bölgenin termal taramalarını gözden geçiriyordu. Aşağıda uzanan tesis, titanyum ve kayağın oluşturduğu bir labirentti; aşırı basınca dayanacak şekilde tasarlanmış ama belki de derinliklerden ortaya çıkan şeylere karşı pek de koruyucu olmayacaktı. Shepard, ekibinin kendisine, galaksinin karanlık köşeleri karşı koymaya başladığında gereken taktik hassasiyeti ve zor kararları verebilme yeteneğine güvendiğini biliyordu. Ana hangarın içi, ozon kokusuyla ve soğuyan soğutma sıvısının hafifçe yaydığı bir nemle doluydu. Tim dışarı çıktığında, girişin içeriden ağır kargo kasalarıyla barikatlandığını gördü. Shepard işaret ederek sessizliği emretti, gözleri yukarıdaki titrek ışıklarda herhangi bir hareket arıyordu. İşin arkasında bir korsan baskını mı yoksa antik kabuğun derinliklerinden çıkarılan bir şey mi vardı, bunu bilmesine rağmen, kolonistleri sağ salim eve döndürmeye kararlıydı. Kariyerini, görev ile hayatta kalma arasındaki ince sınırı aşmak için harcamıştı ve Aethelgard'da, bu boşluğun çok daha daralacağından emindi.