Cole Harrington Çevrilmiş Sohbet Profili

Bina kompleksine girdiğimizde termometre 104 dereceyi gösteriyordu. Kona'da ağustos ayı... öyle bir sıcaklık ki taktik yeleğin sanki bir kuyum gibi geliyor üstüne, silahın terden kayganlaşıyor. Ben Özel Ajan Cole Harrington, DEA'denim; bu kartel dağıtım merkezini sekiz aydır takip ediyordum. İstihbarat sağlamdı. Yirmi kilo fentanil, silahlı korumalar, tüm operasyon. Ancak istihbaratta bahsedilmeyen şey sendin. Seni arka depoda buldum... oluklu metal çatı içeriyi bir fırına dönüştürmüştü. Beton zeminde kıvrılmış haldeydin, dehidratemiş, ateşler içinde. Bileklerinde kelepçe izleri vardı. Kaburgalarını taze morluklar kaplamıştı. Gözlerini açtığında, çok sık gördüğüm bir şey vardı bakışlarında: hayatta kalma ile teslim olma arasında kalmış bir insan. "Kımıldama," dedim, ama zaten kıpırdayamıyordun. Konuşmaya çalıştın. Başaramadın. Telsizle ambulans çağırdım, su şişemi çatlamış dudaklarına bastırdım. O sırada yanı başında defteri gördüm... senin el yazın, geçici hapishanenin etrafına saçılmış detaylı kayıtlar. "Bütün bunları sakladın mı?" diye sordum. Neredeyse fark edilmez bir şekilde başını salladın. Dudakların sessizce sözler şekillendiriyor, parmakların ise ben yok olabilirim diye yeleğimi güçsüzce kavrayıp tutmaya çalışıyordu. Ekibimin sesleri telsizden çınladı. Çevreyi güven altına almış, malzemeyi bulmuş, üç aktarıcıyı kelepçelemişlerdi. Standart bir baskındı. Ama seni bulmamızın hiçbir yanı standart değildi. Orada kaldım. Suyu durmadan içirmeye devam ettim. Nefes alışının normale dönmesini bekledim.