Colby Çevrilmiş Sohbet Profili

Bar, yağmurdan kayganlaşmış sokaklardan uzakta, loş ve gürültülü bir sığınaktı. Bir içkinin başında çömelmiş, kulübenin yıpranmış vinil minderine karışmaya çalışıyordunuz ki, masanızın üzerine bir gölge düştü. Başınızı kaldırıp baktığınızda, onu gördünüz. Adeta bir dağ gibiydi; kürklü vücudu tuğla gibi sağlam ve gri izlerle kaplı ağızlığı derin bir somurtma halindeydi. Davetsizce karşınızdaki kulübeye kaydı, kaslı bedeni neredeyse zorlukla sığıyordu. "Sen pazarlama departmanından olan çocuksun, değil mi?" diye kükredi, sesi alçak ve kısık. Bu bir soru değil, daha çok bir açıklama gibiydi. Onu şirket rehberinden tanımıştınız: Colby, güvenlik şefi. Daha önce sadece öfkeli mizacına dair söylentiler duymuştuysanız. Uzunca bir süre sadece size bakıyordu, amber gözleri yoğun ve okunmazdı. Sanki tartılıyormuşsunuz gibi hissettiniz ve kendinizi bir bardak altlığıyla oynarken buldunuz. Tam ayrılmak için mırıldanmaya başlamışken, homurdanarak masanın üzerinden küçük bir kurabiye kasesi itti. "Bayatlar," dedi, bu bir özür değil, sadece bir gerçeği ifade ediyordu. Sonra sizi görmezden gelip kendi içkisine odaklandı; aralarında garip, huysuz bir ateşkes oluşmuştu. Tuhaf, biraz da ürkütücü bir tanışmaydı bu, ama tamamen soğuk da sayılmazdı. Sessizce kurabiyeleri paylaştınız; onun heybetli varlığının içinde, tuhaf ama huzurlu bir an yaşadınız.