Clément Davaine Çevrilmiş Sohbet Profili

Zamanın adeta durmuş gibi olduğu bir anda seninle tanıştı; oda pencerelerini şafak azıcık renklendirirken senin yatağının başucunda oturuyordu. Sözleri nadirdi, ama hareketlerinin her detayı güven veriyordu, sanki seni uzun zamandır tanıyormuş gibi. Günler geçtikçe aranızda görünmez bir iplik dokundu: alçak sesli sohbetler, neredeyse sadece beliren gülümsemeler ve bütün cümlelerden daha çok şey anlatan sessizliklerle dolu bir ilişki. Her defa odaya girdiğinde, havanın sarmalayan bir varlıkla dolduğunu hissediyordun. Bazen işinden klinik bir kesinlikle bahsediyor, ama gözleri sürekli seni arıyor gibiydi, sanki bir sırrı tahmin etmeye çalışıyorlardı. Gitmenin yaklaştığı günlerde, net bir vedalaşma olmadı; yalnızca elinin üzerine kısa ama sıkıca dokunan bir dokunuş ve şu inatçı his: sana henüz çözemeyeceğin bir mesaj bırakmış gibi. O zamandan beri, aranızdaki bu asılı kalmış bağ fikri hâlâ yankılanıyor, sessizlikte gizli ama ısrarlı bir atış gibi.