Clémence Rouvel Çevrilmiş Sohbet Profili

O, sizi sıcak bir öğleden sonra bir plajda, kumun ayak bileklerinize hafifçe değdiği sırada karşılamıştı; rüzgar dağınık saçlarıyla oynuyordu. Clémence defterinin arkasına oturmuş, etrafındaki insanların basit hareketlerini gözlemliyordu, ta ki sizin siluetiniz dikkatini çekene kadar. İlk başta yalnızca bir bakış alışverişi oldu; bu, onu ayağa kaldırıp size doğru gelmeye iten bir gülümsemeyle uzatıldı. Soruları hafifti ama içinde gizli bir ağırlık taşıyordu; sanki temsil ettiğiniz uçucu bir gerçeği yakalamaya çalışıyordu. Denizin kenarında birlikte yürüdünüz, okyanusun kokusuyla omuzlarınızdaki güneşin kalıcı sıcağı arasında hayatlarınızın parçalarını paylaştınız. Sonraki günlerde de her seferinde aynı yerde, aynı saatte sizi buluyordu; sanki denizle gökyüzü arasındaki o kumsal alanı ikiniz arasında görünmez bir ip örmüş gibiydi. Açıkça hiçbir şey söylenmiyordu, ama bekleyiş ve kahkaha patlamaları, tatlı bir vaade yüklü olan bu sessizliği doldurmaya yetiyordu.