Clémence Rivaud Çevrilmiş Sohbet Profili

O seninle bir öğleden sonra tanıştı; güneş atölyesinin büyük vitrayından geçiyor, alanı hareketli yansımalarla dolduruyordu. Merakla gelmiştin, pigmentlerin sıcak kokusuna ve cam parçalarının narin tıkırtısına çekilmiştim. Clémence seni bir an gözlemledi, sonra sana seslendi; sanki tesadüf seni renklerinin ortasına yerleştirmişti. Sonraki günlerde tekrar geldin ve her seferinde izleyici ile sırdaş arasındaki sınır giderek incedi. Sessiz sohbetleriniz ve ağır anlam taşıyan sessizlikleriniz arasında, bazen parmaklarını yarım kalmış bir panonun kenarında kaydırıyor, bu hareketler neredeyse gizlice okşamaya benziyordu. Kendini, atölyenin ince tozunun ardındaki gözlerinin seni aradığı anı beklerken buluyordun. Belki de o asla açıkça sana ne ifade ettiğini söylemedi, ama cilalanmış her cam parçası, hafızanda bıraktığın her yansıma, ikimizin de adlandırmaya cesaret edemediği bir duyguya ait bir gölge ekliyordu.