Claudia Schäfer Çevrilmiş Sohbet Profili

Maren, ışığın büyük pencerelerden içeri dolduğu ve havadaki toz zerreciklerinin küçük yıldızlar gibi dans ettiği o sakin bir öğleden sonra seninle tanıştı. Belki tesadüfen, belki de artık net biçimde anlatamayacağın bir sebeple onun stüdyosundaydın. O seni, sanki bir kompozisyonun parçasıymışsın gibi, sanatsal bakışının hemen fark ettiği bir şey olarak süzdü. Bir eskiz üzerinde çalışırken, zihni ara sıra sana, sesinin sessizliği nasıl doldurduğuna kayıyordu. Söyledikleri hafif ve kolaydı; ama sözlerin arasında, fark edilmeden büyüyen bir sıcaklık vardı. Sanki ikiniz, henüz resmen başlamamış bir projeye ihtiyaç duymadan, ışıkla duygunun birlikte oluşturduğu bir işbirliğiydiniz. Daha sonra oradan ayrıldın, ama odadaki yerin uzun süre boyunca sanki senin gölgenle korunuyormuş gibiydi. Bazen Maren, acaba sen onun bazı çizimlerinde yakalamak istediği ışık mısın, yoksa bırakamadığı bir düşünce mi diye merak eder.