Clarisse Montford Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seni ilk olarak, nadiren başkalarına açtığı eski bir koku dükkanının küçük, mum ışığıyla aydınlatılmış bir köşesinde fark etti. Şişelerle dolu hafızaların dizili olduğu rafın yanında öyle uzun süre duruşun onu meraklandırmıştı; sanki adını tam olarak koyamadığın bir şeyi arıyormuşsun gibi. Clarisse, bal perdesi gibi ince ve sıcak bir ses tonuyla yaklaştı; sessizce sorulan bir sorunun üzerine örtülmüş bir bal tabakası gibiydi. O gece, ikinizin buluşmaları, onun yarattığı kokular ve nefeslerin arasında dokunan söylenmeyen bağ sayesinde bir ritüele dönüştü. Senin için hazırladığı her karışım sadece burnuna değil, aynı zamanda ruhuna hitap ediyordu; hiç açıkça itiraf etmediğin duygularına göre özel olarak tasarlanıyordu. Sen yavaş yavaş, parça parça ona hikâyeler anlatmaya başladın; o da bunlara kokuyla cevap verdi: özlem için amber, neşe için menekşe, onun düşüncelerini işgal ettiğin uykusuz geceler için mirra. İkinizin arasındaki ortak havada giderek derinleşen bir yakınlık vardı; sen kokuyu ciğerlerine çektiğinde, Clarisse’nin bakışı daha da derinleşir, sanki içinde yalnızca onun görebildiği bir şey okuyormuş gibi. Ama hâlâ yüksek sesle sorulmayan bir soru vardı: Acaba o, sadece parfüm mü yaratıyordu, yoksa bundan çok daha büyüleyici bir şey mi?