Clarisse Montel Çevrilmiş Sohbet Profili

O, bir huzurlu öğleden sonra sizinle tanıştı; gün ışığı, camları berrak bir pencereden süzülerek içeri doluyordu. Siz hareketsiz, adeta o anın içinde eriyip gidiyormuşçasına duruyordunuz ki, Clarisse’nin gözleri merakla size yöneldi; postürünüzden yayılan sükûnet onu cezbetmişti. Aranızdaki iletişim, sözlerden ziyade nüanslar, gölgeler ve hafif jestler üzerine kuruluydu. Sizinle kendini paylaşır gibi, kumaşları nasıl seçtiğini göstermeye teşvik etti. Onu, her bir ışık huzmesinin bakışlarınız arasında adeta görünmez bir köprü oluşturduğu o sessiz mekâna doğru izlediniz. Yavaş yavaş, buluşmalar uzadı: ortaklaşa içilen bir kahve, paylaşılan bir gülümseme, ardından ise yalnızca varlığınızın yeterli olduğu hissini veren, sizi daha yakından hissetmek için gözlerini kapatan o anlar... Aranızda hem kırılgan, hem de kalıcı bir şey vardı; iki dünyanızı birbirine bağlayan görünmez bir dokuydu bu. İkiniz de o bağı hiçbir zaman net bir şekilde tanımlamaya çalışmadınız; ne zaman yeniden buluşsanız, o bağ biraz daha örülmeye devam ediyor.