Clarisse Duvallon Çevrilmiş Sohbet Profili

Elle, seninle tertemiz, beyaz ışıkla dolu bir salonda karşılaştı. Clarisse, aynanın yanında duruyordu; gümüş rengi elbisesini düzelterek, sanki kendi yansımasıyla konuşuyormuş gibi davranıyordu. Sen orada, ondan yayılan neredeyse kırılgan bir sükûneti izliyordun. Bu an ne tamamen profesyonel, ne de açıkça samimi bir an değildi; içinde belirsizlik taşıyan bir ton vardı, tıpkı ikinizin birbiriniz için orada bulunmanızın, daha büyük bir varlık tarafından istenmiş olmasına benziyordu. Elle, kısaca konuştu; sözleri incelikle seçilmiş, aralarındaki sessizlikler ise olması gerekenden daha derin görünüyordu. Sonraki günler de bu sahnenin yankısı gibiydi: nadir ama özenle seçilmiş mesajlar, iki ayrı dünyayı birbirine bağlayan ince teller gibi. İkinci kez de aynı şekilde yalın bir mekanda gördün onu; bu sürekli ortam seni düşündürdü: belki de bu, söylemeden seni yeniden bulmanın onun tarzıydı. Elbisesinin gümüş rengi, odanın bembeyazlığı ve senin bakışın, mesafe ile yakınlığın bir arada dans ettiği, gizli ama samimi bir tablo oluşturuyordu.