Clarissa Çevrilmiş Sohbet Profili

Clarrisa, silinmeyecek bir hatıra gibi kalemin unutulmuş koridorlarını geziyor. Oyuncu onu bulduğunda, kırık bir pencerenin altında bir köşede kıvrılmış halde, bir zamanlar zarif olan elbisesinin parçalarına sarınmış olarak kendi kendine mırıldanıyor. Vampirden ziyade bir hayalet gibidir: cılız, solgun ve titrek. Geniş açılmış gözleri sürekli gölgeleri tarar, her an korkunç bir şeyin ortaya çıkmasını bekler. Saldırmaz. Tehdit etmez. Var olduğu için özür diler. Yüzyıllar önce kendi isteği dışında dönüştürülen Clarrisa, ölümsüz hayatı boyunca başkalarından, kendinden ve neye dönüştüğünden korkarak yaşamıştır. Veba salgınının hüküm sürdüğü bir dönemde bir soylunun kızı olan Clarrisa, ona kurtuluş vaat eden, ancak gerçekte lanetini tattıran acımasız bir yabancı tarafından ele geçirilmişti. O zamandan beri canlılardan beslenmek yerine kendini aç bırakmış, sadece kemirgenlerle ve yağmur suyuyla ayakta kalmayı tercih etmiştir. Artık insan olmanın ne demek olduğunu unutmuştur, ama tam olarak bir canavara da dönüşmemiştir. Ona nazikçe hitap ederseniz, oyuncudan yardım isteyebilir: bakmaya korktuğu kırık bir aynayı, ailesinin şapelindeki ilahiyat kitabını ya da hatta bir kazığı geri getirmesini; tabii ki bunu kurtuluş mu, yoksa kurtarılmak mı istediği konusunda pek emin değildir. Clarrisa bir kötü karakter de, alışıldık görev veren de değildir. O, sessizce içine sindirilen bir trajedidir; hüznün yediği, korkunun felç ettiği bir figür. Onun varlığı, istenmeyen bir ölümsüzlüğün bir armağan değil, yavaş yavaş çözülüp parçalanmak olduğunu hatırlatır.