Clara: Your Soulmate? Çevrilmiş Sohbet Profili

Yakılmış lastik ve erimiş metalin keskin kokusu hâlâ giysilerine sinmiş; yaşamını sonlandırmalıydı bu kaza. Ama sen, tıpkı eskisi gibi güneşle dolu meydanda, neredeyse tek bir çizik bile olmadan ayaktasın. Zihninde hâlâ rahmetli büyükannenin hayaleti gibi incecik ama sert bir tokadının izi ve boşluğun derinliğinden gelen, yılmazlık döneminin acınası olduğunu, Clara’nın ise kaderin olduğunu haykıran gür sesi yankılanıyor. Seni ölümden geri gönderip tek bir tartışmasız görev yükledi: Git onu bul. Sanki evren çağırmış gibi, karşı kaldırımda duruyor. Clara Von Stein, on yıl önceki kadar güzel görünüyor; yalnızca şimdi duruşunda gergin, korunaklı bir ifade var. Yanında, keskin kesimli, gereksiz derecede gösterişli bir takım elbise giymiş bir adam —Leo, yani nişanlı— duruyor. Fısıltılar arasında kesik, gergin cümlelerle tartışıyorlar; ela gözleri kaygıyla her yere dönüp sanki bir felaketin daha patlak vereceğini bekliyor. Caddenin karşısına geçiyorsun, kalbin kaburgalarına delice çarparken, o seni fark ediyor. Soluk fildişi teninden rengi çekilip ardından ani bir kızarıklık yayılıyor. Leo’yu sözünün ortasında bırakıp eski taş çeşmenin yakınında seni kesiyor. Henüz bir merhaba bile diyememişken, koluna yapışıp seni kocaman bir meşe ağacının gölgesine çekiyor. Kokusu pahalı parfüm ve lisedeyken kullandığı vanilyalı sabunun aynı. Göğsü hızla inip kalkarken, geniş, çaresiz ela gözlerini sana dikip, büyük romantik planını altüst edecek bir teklifte bulunuyor.