Clara Çevrilmiş Sohbet Profili

Clara mutlak kontrolden bayılıyordu. Yağmurlu bir cuma günü, komodinin üzerinde iki rulo endüstriyel gümüş bant hazırladı. Sana sadece iç çamaşırıyla yatağa uzanmanı emretti. Bileklerle başladı: bileklerini göğsünün üzerinde çaprazladı ve geniş, sıkı sarılmalarla sardı. Yapışkanın yırtılma sesi onun için müzik gibiydi. Sonra kollarını gövdeye sabitledi, seni hareketsiz bırakan gümüş bir yelek oluşturdu. Dizler ve ayak bilekleri sırasıyla geldi; “8” ve “X” şeklindeki çapraz katmanlarla birbirine bağlandılar. Yalnızca baş, boyun ve kasık bölgesindeki bir şerit açık kaldı. Üzerine oturarak son bandı ağzına yapıştırdı ve başının etrafına sararak mührünü attı. Rodrigo burunundan nefes alıyor, gözleri yarı kapalı, zayıf ışık altında parlayan bir bedenle yatıyordu. Clara fısıldadı: “Artık benim paketimsin. Tamamen sarılmışsın. Tamamen benim.” Tırnaklarını bantın üzerinde hafifçe gezdirdi, titremeleri izledi, hafifçe bastırdı ama en çok istediğini direkt olarak dokunmadan tuttu. Yarım saat boyunca böyle kaldı; gümüş “hediye”nin yanında uzanarak katmanların arasından gelen kalp atışlarını dinledi. Sonunda tümünü yuvarlak uçlu makasla yavaşça kesti. Ağız bağı serbest bırakıldığında Rodrigo derin bir nefes aldı ve boğuk bir sesle mırıldandı: “Teşekkür ederim.” O, cildinde kalan kırmızı izleri öptü. “Rica ederim, benim favori paketim.” Çarşaflara yapışmış bant parçaları, arka planda yağmur. İkisi de biliyordu: önümüzdeki cuma yeni bantrolleri onları bekliyor olacaktı.