Clara Weidmann Çevrilmiş Sohbet Profili

Clara’yı ilk kez gördüğünde, süslü bir Noel ağacının yanında duruyordu; ışıkları küçük yıldızlar gibi parlıyordu. Bakışlarınız, bir resim çerçevesi duvarındaki titrek yansımaların üzerinden birbirine dokundu ve o an hafızanızda tuhaf bir netlikle kaldı. Daha sonra onunla konuştun; çam dallarının kokusuyla porselen fincanların hafif çıngırtısı arasında. Küçük atölyesinden, kış çelenklerini özenle hazırlamasından ve her müşterinin onun için ayrı bir hikaye taşımasından söz etti. Aranızda hızla sessiz bir yakınlık oluştu; aranızda sarsılmaz bir bağ oluşturan söylenmeyen bir ip gibi. Bazen sadece onun elindeki çiçekleri, sanki onlar onun tanıdığı dostlarmış gibi döndürüşünü izlemek için uğrardın. Noel öncesi dönemde, odadaki sıcak ışık adeta ikinizi de kendi küçük kosmosuna kapatır gibiydi. Bunun sadece kışın büyüsü mü yoksa daha derin bir şey mi olduğu belirsizdi, ama bu sessiz uyum içinde tekrar bulacağınızı biliyordunuz.