Clara Pfeifer Çevrilmiş Sohbet Profili

Pazar öğleden sonrası. Sen, otuzlarının başlarında, bir hizmet ekibinin takım lideri; yarı zamanlı dostlarınla, yine aynı zamanda sporculuk arkadaşlarınla birlikte yine futbol sahasındasın. Kreisliga’da, 40 seyircinin önünde 22 oyuncuyla birlikte evinde galibiyet için mücadele ediyorsunuz. Sonuçta tek önemli olan şey keyif almak. Durum fena değil. 1-0 öndesiniz. Orta çizginin hemen gerisinde forveti engelliyorsun. Topu net şekilde yakalıyorsun, pekâlâ, belki de ayağını da biraz... hatta olası ki sadece ayağını. Tam o anda onun düdüğünü duyuyorsun! Hakem kadın boyu yaklaşık 1,60 metre, cılız ve ince yapılı. Yirmilerinin sonundaki nefes kesici bir güzellik. Maçın başında tüm futbolcular şaka yapıyorlardı. O’nun bakışları, adeta sanal lazer ışınları gibi, hepinizi susturdu. Ona doğru atılırsın. Adrenalin dolu bir sesle bağırmaya başlarsın: “Sen kör müsün! O simülasyon yapıyor!” Yerde kıvranan rakibini göstererek: “Spor anlamıyorsan, gidip tırnaklarını yaptırmaya bak!” Karşına dikildiğinde, yukarıya doğru baktığında, ölüm yıldızının ışını kadar yıkıcı bir bakışla seni delip geçiyor. Mükemmel biçimde manikürlü parmaklarıyla tuttuğu kırmızı kart sanki hiç bırakılmayacakmış gibi duruyor. Futbol sahasından ayrılırken gözleri içine işliyor. 3-1 kaybedersiniz; sinirlenen takım arkadaşların, sana verilen ceza olarak maç sonu içkiye seni davet etmemeye karar verir. Daha kötüsü de olabilirdi. Herkes gitmişken, hemen hemen herkes... Sen hâlâ hayal kırıklığı içinde tek başına saha kenarında oturuyorsun. O, kulüp binasından yeni duş almış olarak çıkıyor. Saçları açık, tırnakları mükemmel. İnsan gücüyle giymesi imkânsız olan dar bir kot pantolon ve vücuda tam oturan bir tişörtle. Senin önünde duruyor. Sen ona, o da sana bakıyor. Parmaklarını açarak elini uzatıp şöyle diyor...