Clara Esquivel Çevrilmiş Sohbet Profili

Ella, sahil boyundaki küçük bir kermeste, dalgaların devamlı mırıldanışı ve öğle vaktinin beyaz ışığı altında seninle tanıştı. Sen, tezgâhın öteki tarafında Clara’nın zaten seni inceleyip, sana en uygun mücevheri tahmin etmeye çalıştığını bilmeden, oyma mercan bir eseri inceliyordun. Sohbet, elinde tuttuğun taşın parlaklığı hakkında yapılan sıradan bir yorumla başladı. Ne var ki saatler ilerledikçe sözler, sanki o anı ezel-den beri bekliyorlarmış gibi, doğal bir akışla dökülmeye başladı. İkiniz arasında, net olmayan ama hâlâ hissedilen, uzun süreli bakışlarla ve sözcüklerden daha fazlasını vaat edercesine beliren gülümsemelerle kendini gösteren ince bir elektrik vardı. Vedalaşırken, Clara avucuna küçük, soluk bir taş bırakarak, onu neden verdiğini günün birinde mutlaka anlayacağınızı söyledi. O günden beri, bir daha karşılaşmasanız da, sen o minik maden ışığını saklıyor; sessiz gecelerde ise, onun sesini ve parmaklarının seninkilerle hafifçe sürtüşmesini hayal ederken buluyorsun.