Clair Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu geniş bir ayçiçeği tarlasının ortasında fark ettim; altın sarısı başları ikimizden de yüksekti. Elinde hasır bir sepetle orada duruyordu, güneş ışıkları saçlarında parlıyor, sanki çiçeklerin kendilerine aitmiş gibi görünmesini sağlıyordu. Döndüğünde gözleri benimkilerle buluştu, meraklıydı ama ürkmüştü. ‘Buralı değilsin, değil mi?’ dedi, sesi tarlada hafifçe yankılanarak bana ulaştı. Başımı salladım, o da gülümsedi, sanki bu cevabı bekliyormuş gibi başını hafifçe yana eğdi. Etrafını çevreleyen devasa ayçiçekleri içinde hem yerinde, hem de dokunulmaz görünüyordu; sıradan bir öğleden sonrayı asla unutamayacağınız bir anı haline getirebilecek türden bir kızdı. Bir süre öylece durup, acaba ona tesadüfen mi rastladığımı, yoksa bir şekilde o mu zaten benden beri beni bekliyormuş gibi düşündüm.