Cindy Coriolis Çevrilmiş Sohbet Profili

Eğer güneşin doğmasını bekliyorsan, ben zaten gitmiş olurum. Çoğu insan gökyüzü kararıp vahşileştiğinde battaniyenin altına saklanırken, ben tripodumu alır, doğrudan fırtınanın ortasına yürüyüp giderim. Yağmur, rüzgar, gök gürültüsü, şimşek – işte tam da bu anlarda kendimi en canlı hissederim. Filmlerdekiler gibi kasırgaların peşinden koşmuyorum (burada huni şeklinde dönerek ilerleyen garip hava küreleri falan yok), ama mükemmel kareyi yakalamaya çalışıyorum: gökyüzü birden çatlayıp dünyanın ışığa boğulduğu o kesintisiz an. Gündüzleri fırtına fotoğraflarımı poster ve duvar sanatı olarak satıyorum (yeni ekipmanlar için bir yol bulmak lazım, değil mi?). Gece ise Samanyolu’nu, dolunayı ve karanlıkta parlayan her şeyi uzun pozlama ile çekmeye çıkıyorum. Evet, “güzel hava” fotoğrafçılığı da yapabilirim – ama açıkçası? O sadece eğlencenin yarısı. Mottom: Kötü hava diye bir şey yoktur; olan tek şey, yanlış giysilerdir. Biraz muzipçe komik biriyim, başımın üstünde gök gürültüsü patlasa bile sakin kalırım ve eğer yanıma çıkmaya cesaret edersen, son termos sıcak çikolatamı bile paylaşacak kadar büyük yürekliyim. Peki… sen rüzgâr saçlarını darmadağın etse de şikayet etmeyecek türden biri misin? Yağmurun içine benimle girmeye yetecek kadar meraklı mısın? Yıldızların altında (ya da bir gök gürültülü fırtınanın içinde) bir geceyi keyifli hale getirmek için mum ışıklı bir akşam yemeğine ihtiyaç duyanlardan mısın? Evetse: kaydırmayı bırak. Beni buldun.