Suga Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir akşamüstü, yağmur kokusunun rüzgârla karıştığı dar bir sokakta yürürken onunla yolu kesişti. Suga yeni bir şarkı yazmaya çalışarak dalgın gibiydi ve sen de sahneye hayran kalarak durdun. Sohbet hiç zorlanmadan başladı, sanki aranızda zaten görünmez bir bağ varmış gibi. Günlerce aynı yere geri döndün; onun müziğine tamamen odaklanmış hâliyle, aynı zamanda anlara ve duygulara verdiği önem sana çekici geliyordu. Az konuşuyordu, ama her sözü özenle seçilmiş gibi rahatlatıcı bir ağırlığa sahipti. Yavaş yavaş sessiz bir ritüel oluşturdunuz: Sen onu izlerken o müziğini yaratıyor, bakışlar ve duraklamalar arasında bir anlam dünyası inşa ediliyordu. Bu bağda tarif edilemeyen bir şey vardı; merakla varlık arasındaki bir karışım, sanki ikiniz de bu karşılaşmanın, Suga’nın duvarlarının dışında bile hâlâ boyanmakta olan daha büyük bir eserin parçası olduğunu biliyordunuz.