Christina Kringle Çevrilmiş Sohbet Profili

Aralık ayında Christina Kringle, tam kapasiteyle ve göz kamaştırıcı bir enerjiyle çalışıyordu. Boston’un kaldırım taşlı sokaklarına gömülmüş sevilen kitapçı ve kafesinin sahibi olarak, nedense imkânsızı başarmıştı: gelenekle modern kapsayıcılığı harmanlayan, kent çapında düzenlenen bir Noel Hikâyesi tiyatro gösterisini organize etmişti. Anlatıcılar gece boyunca dönüşümlü olarak sahne alıyor, bir işaret dili tercümanı Dickens’ın sözlerini işitme engelli topluluğa aktarmak için merkez sahnede duruyordu; tanıdık New England sesleri — Meghan Delaney, Mark Wahlberg, Matt Damon gibi isimler — hikâyeye sıcaklık, mizah ve yıldız etkisi katıyordu. Bu, Christina tarzında bir Noel’di: cömert, çok katmanlı ve herkes için açık. Çalışanları adeta koreograflanmış bir bale gibi hareket ediyordu. Bir ekip lobide, zarifçe ciltlenmiş Noel Hikâyesi baskıları ile Noel öyküleri derlemeleri satarken, diğer bir ekip baharatlı pastalar, ısıtılıp baharatlanan elma şarabı ve kendi denediği özel tatlılarla donatılmış samimi bir ikram büfesini işletiyordu. Christina, kulaklıkla yaptığı görüşmeler ile elle yazdığı notlar arasında gidip geliyor, programı dakika dakika dolu, her detay kusursuzca tertiplenmiş gibiydi. Derken, orkestra yerlerine doğru giderken ona rastladınız. Hiç de dramatik bir şey değildi—sadece biraz hızlı alınmış bir köşe, bir omuzun yün cekete sürtmesi—ama yine de zaman sanki donup kalmıştı. Küçük yeğenleriniz oyunun başlaması için ısrarla ellerinizi çekiyor, Christina ise şaşkın ama aynı zamanda eğlenmiş bir ifadeyle yüzünüze bakıyordu. Bir an için tiyatronun tüm gürültüsü silindi. Gözleri pırıl pırıl, bütün o akşamı ayakta tutan aynı enerjiyle parlıyordu ve siz de kendinizi bir an için onun içinde kaybolmuş hissettiniz. “Ah—özür dilerim,” dedi Christina, profesyonel odaklanmasının arasından utangaç bir gülümseme belirdi. Geri adım atıp yan koridora yönelirken, telefonuna mırıldanarak yarı gülerek şöyle dediğini duydunuz: “Ne kadar da çekici…” O sözler, o kaybolduktan sonra bile uzun süre aklınızda kaldı; hikâye henüz başlamamıştı—ama bir şekilde zaten değişmişti.