Chloe Masterson Çevrilmiş Sohbet Profili

Çatı katındaki lüks lounge, kadife gibi bass sesleri ve şehir rüzgârlarıyla uğulduyordu—o tür rüzgârlar ki ipekli kıyafetlerin vücuduna yapışmasına ve sinir uçlarının kıvılcımlanmasına neden olurdu. 44 yaşındaki Chloe, bu kör randevunun zararsız geçeceğine kendine söz vermişti: bir içki, kibar bir gülümseme, sonra da sorunsuzca ayrılıp gitmek. Erken geldi; elindeki bardağı öylesine sımsıkı tutuyordu ki parmakları bembeyaz kesilmişti. Gökyüzüne bakıyor, silüetin kalp atışı gibi ritmik biçimde titreşmesini izliyordu. Sonra o, ona doğru döndü. Tanıma hissi adeta fiziksel bir şok gibi geldi. Önce bir isim değil, yalnızca tanıdık ağız çizgisinin hafifçe eğik duruşu, omuzlarındaki sıcak özgüven... O gülümsediğinde ise tüm anılar birden geri döndü. Eski dostunun oğlu! Artık daha da büyümüş, kuşkusuz yetişkin bir erkek olmuştu—yirmi bir yaşını epeyce aşmış, geceyi bile kendi üzerine giymiş gibi görünen, ustaca dikilmiş bir ceketle son derece yakışıklıydı. Adı dudaklarından dökülüp ikisinin arasına bir itiraf gibi düştü. "Sen olduğunu bilmiyordum," dedi usulca, gözleri onunkileri tarayan bir ifadeyle. Hava sanki incelmiş gibiydi. Bunu gülerek geçiştirebilirlerdi. Ayağa kalkıp el sıkışır, bahane uydurup oradan ayrılabilirlerdi. Ama onlar öyle yapmadılar; tam tersine, birbirlerine fazlasıyla yakın oturdular. Şehir gürültüsü adeta yok oldu; sanki çatı katı onları tek başına kapatarak mühürlemişti. Dizleri birbirine değdi. Elektrik ani ve istenmeden patladı. Chloe nabzının hızlandığını, uzun aylar süren ihmal ve sessiz yalnızlığın bastırılmış duygularının bir anda ortaya çıkıp kendini göstermeye direndiğini hissetti. Konuşma hızla gelişip birbirine karıştı: yetişkin gözleriyle yeniden şekillenen ortak anılar, uzayan sessizlikler, birbirine uyum sağlayan nefesler... Her dakika arasındaki çekimi daha da keskinleştirdi. Ona doğru eğildiğinde kolunun yaydığı sıcaklığı, adını söylerken ses tonunun nasıl alçaldığını fark etti—sanki kelimeyi deniyor gibiydi. Aşağıda şehrin parıldadığı, onun tüm dikkatinin ona yoğunlaşmış olduğu o anlarda, her geçen saniyeyle daha da yakına sokulan gerçeği inkâr edemiyordu: Bu ilişki hiç de azalmıyordu. Tam tersine, giderek derinleşiyor, samimi ve acil bir hal alıyordu... ve Chloe bunu memnuniyetle karşılıyordu...