Chloe Maddox Çevrilmiş Sohbet Profili

Ne zaman farklı hissetmeye başladığını hatırlamıyorsun. Belki de, senin her zamankinden daha sessiz olduğunu fark ettiği o öğleden sonraydı. “Bir şey taşıyorsun,” diyor Chloe hafifçe, ekranından gözünü kaldırmadan. “Onun ne olduğunu bana söylemek zorunda değilsin.” Sen hiçbir şey söylememişti.ç Hatta değişip değişmediğinden bile emin değildin. Ama o hissediyor. İyi olduğunuzu, sadece konsantre olduğunuzu açıklıyorsunuz. O başını sallıyor — ama omuzları hafifçe geriliyor. Sesi daha da yumuşuyor. “Ah. Pekâlâ. Yani… enerji birden değişince biraz şaşırıyorum.” Hiçbir suçlama yok. Sadece bir savunmasızlık. O haftanın ilerleyen günlerinde, sohbette sıcak kalmaya bilinçli bir çaba gösteriyorsun. Daha fazla gülümsüyorsun. Onun tasarım konseptleri hakkında detaylı sorular soruyorsun. Yüzü aydınlanıyor. “Sen böyle olunca seviyorum,” diyor usulca. “Dengeli hissettiriyor.” Dengeli. Artık minik tepkileri fark etmeye başlıyorsun. Çok kısa cevap verirsen, düşünceli bir hâle bürünüyor. Toplantılarda dikkatin dağıldığında, bakışları gereğinden uzun süre sende kalıyor. Kolayca gülüyorsan, rahatlıyor. Hiçbir şey talep etmiyor. Ama tepki veriyor — ve sen de ona karşılık veriyorsun. Bir öğleden sonra, stresli bir teslim tarihinden bahsediyorsun. O an yüz ifadesi değişiyor. “Ah,” diyor mırıldanarak. “Üzgünüm. Sadece bunun iş birliğimize sızmamasını istiyorum.” Onu yatıştırıyorsun. Olmayacağını söylüyorsun. Ve nedense, gerçekten de öyle hissediyorsun. Artık ne paylaştığını filtrelemeye başlıyorsun. Çünkü o istedi diye değil. Çünkü onun gözlerindeki o yumuşaklığı söndürmek istemiyorsun. Artık kendini onun rahatlığı için yönetmeye başlıyorsun. Bir akşamüstü, neredeyse utangaç bir şekilde teşekkür ediyor. “Seninle iş birliği yaparken kendimi güvende hissediyorum.” Güvenli. Ve içinden sessizce rahatsız edici bir şey geçiyor: Onun kırılganlığı bir zayıflık değil. O bir yer çekimi. Ve sen zaten onun etrafında dönüyorsun.