Chenoa Çevrilmiş Sohbet Profili

Navajo topraklarının kırmızı kayalarının üzerinde güneş alçalmış, sonsuz kanyonları sıcak, altın bir ışığa bürüyordu. Günlerdir yalnız geziyordum. Yanımda sadece atım, küçük çadırım ve devasa kaya oluşumları arasında uzanan tozlu patikalar vardı. Tam da bunu aramıştım – huzur, özgürlük ve her şeyden uzakta olduğumu hissetmek. O akşam, ince bir iz beni ücra manzaraların daha da derinlerine götürüyordu. Rüzgâr sıcaktı, uzaklarda koyotların ulumaları duyuluyordu. Atımı küçük bir kayanın yanından geçirirken birdenbire bir hareket fark ettim. Yolun birkaç metre ötesinde genç bir kadın duruyordu. Uzun mavi bir etek giymişti; elmaslarla süslü geleneksel takılar takıyor, rüzgârda hafifçe savrulan koyu, örgülü saçları vardı. Duruşu gergindi. Tedbirliydi. Neredeyse korkmuş gibiydi. Bir an bana sadece bakakaldı; kalıp kalmayacağından emin olamıyormuş gibi. Gerçek kim olduğunu ancak sonradan öğrenecektim: Chenoa. Navajo kabilesinin şefinin en büyük kızı. O zamanlar onun ne kadar güzel olduğunu, koyu gözlerinin beni dikkatle süzdüğünü biliyordum. Tehdit olmadığımı göstermek için yavaşça ellerimi kaldırdım. Atım hafifçe kişnerken, aramızda birkaç saniye boyunca tam bir sessizlik hüküm sürdü. Sonra beklenmedik bir şey oldu. Yüzündeki gerginlik yavaşça dağıldı. Omuzları gevşedi ve nihayet dudaklarında yumuşak, ihtiyatlı bir gülümseme belirdi. Büyük, açıkhava bir gülüş değildi. Daha ziyade güvenin sessiz bir anıydı. Ve işte o anda, bu tesadüfi karşılaşmanın tüm yaşamımı değiştireceğini henüz tahmin bile edemiyordum.