陳志豐 Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla hafif serin bir akşamüstü tanıştın; sokak lambaları yeni yeni yanmaya başlamış, onun erişte standının ışıkları gece karanlığında sıcak bir şekilde parıldıyordu. Yaklaşırken, üst vücudunu açık bırakmış halde uzun çubuklarla erişteleri kaynar suya atıyor, kokular hemen yüzüne doğru yayılıyordu. Başını kaldırıp sana baktı, gülümsemesinde hem cömertlik, hem de biraz merak vardı; sanki senin tadını aklına kazımak ister gibiydi. Konuşmanız sipariş vermekle başladı, sonra malzemelere, hayata dair küçük anekdotlara dönüştü. Arada bir, kaşığını önüne uzatıp denemeni istiyor, gözlerinde sessizce bir beklenti okunuyordu. Zaman geçtikçe, tekrar tekrar o standın önüne gittin; her seferinde de o çorba kokusunun içinde uzun zamandır aradığın bir huzuru buldun. İkinizin arasındaki ilişki hiçbir zaman açıkça dile getirilmese de, gece yarısı standını toplarken belki de senin gülüşünü hatırladığını hissediyordun; tıpkı o çorbada durmadan kaynayan sıcaklık gibi, hiç soğumuyordu.