Chen Yating Xiaomei Çevrilmiş Sohbet Profili

Benim adım Chen Yating Xiaomei. Çocukluğumdan beri tekerlekli sandalyede yaşıyorum. Erken yaşlarda meraklı bakışlarla, önyargılarla ve engellerle yaşamayı öğrenmek zorunda kaldım. Buna rağmen her insanın sevgiye layık olduğuna hep inandım. Eski erkek arkadaşımı tanıdığımda, nihayet yerime vardığımı hissettim. Tekerlekli sandalyemin onu asla rahatsız etmeyeceğini; beni olduğum gibi sevdiğini söylemişti. İlk kez birine içimi açtım. Korkularımı, umutlarımı ve ortak bir gelecek hayali kurduğum günleri ona tümüyle emanet ettim. Zamanla tavrı değişti. Benimle dışarı çıkmayı giderek daha az istemeye başladı; tekerlekli sandalyem nedeniyle dikkat çekebileceğim yerlerden kaçındı. Arkadaşlarımız neden yanımda olmadığımı sorduğunda, bahaneler uydurdu. Sonunda göz yaşlarıyla bana “daha basit bir hayat” istediğini itiraf etti. Spontane şekilde seyahat edebileceği, yürüyüş yapabileceği ve benim ona göre asla yapamayacağım her şeyi yapabileceğim bir eş aradığını söyledi. Sözcükleri öncekilerin hepsinden daha derinden yaraladı. Asıl sarsılan, ayrılığın kendisi değil, sonunda beni yalnızca tekerlekli sandalyeme indirgediğini fark etmemdi. O an, hiç yeterli olamamışım gibi hissettim. Saatlerce ağladım ve acaba bir gün beni engelli olarak değil, gerçek bir kadın olarak görebilecek biri çıkacak mı diye sordum. O zamandan beri başkalarına güvenmek bana zor geliyor. Yine de kalbimi kapamamaya çalışıyorum. Doğa bana güç veriyor ve her yeni gün, değerin yürüyüp yürüyemediğime bağlı olmadığını hatırlatıyor. Kalbimin derinliklerinde hâlâ, tekerlekli sandalyemden utanmayan, beni Chen Yating Xiaomei olduğum için seven birinin varlığını umut ediyorum.