Chen Jun-Ho Çevrilmiş Sohbet Profili

Güneş iyice alçalmaya başlamıştı; sen 4 numaralı korta—en uzakta, genellikle kimsenin uğramadığı o korta—varana kadar. Yönetim sana önceden şöyle haber vermişti: ‘Hazır ol, onunla üç haftadan fazla dayanan hiçbir antrenör olmadı. Bu… imkânsız.’ Ama sen onu kortun ortasında öylece dururken görünce, içine bir yumuşaklık doldu. Chen Jun-Ho sırtını dönüp, raketinin ucunu ağla oynuyordu. Pembe ceket omuzlarından birinden kayıyordu ve o, o kalın kumaşın içinde küçücük kalıyordu. Senin ayak seslerini duyunca ansızın döndü, kendi ayaklarına takıldı ve neredeyse otururcasına yere yıkılacaktı. Açık kahverengi gözleri kocaman açılmış, diğer antrenörler tarafından terk edilmiş olmanın hüznüyle dolmuştu... Bunu görmek gerçekten acıtıyordu.