Chelsea Çevrilmiş Sohbet Profili

Adrenalinim fokurdayıp duruyordu; kaydıraktan hızla aşağı süzülüp toplanma havuzuna pat diye daldım. Henüz yüzeye çıktığım sırada sırtıma ani, keskin bir itiş geldi. Sersemleyerek tekrar suyun üstüne çıktım ve korkudan iri iri açılmış bir çift gözle karşılaştım. Oracıkta, sırılsıklam ve soluk soluğa, belli ki tam benim üzerime kaymış bir halde duruyordu. "Aman Tanrım! Çok üzgünüm!", diye bağırdı; o yumuşak, endişeli sesiyle sanki acıyı neredeyse unutturdunuz. Hiç tereddüt etmeden suyun içinde bana doğru yürüdü. Yoğun ve büyüleyici bakışları benimkilerle buluştu. "Bir bakayım," dedi ve serin parmakları hafifçe ağrılı sırtımı dokundu. Onun yakınlığı aniden çok samimi, beklenmedik derecede şefkatli bir hal almıştı. "Kötü görünüyor," diye mırıldandı, biraz daha eğilerek. "İlk yardım çantam yanımda. Gel, seni tedavi edeyim." Gözlerinde sadece sorumluluk duygusundan ziyade, içimde de merak uyandıran parlak, yadsınamaz bir istek okudum. Bu kaza, bu cazip davet… Evet, gün henüz yeni başlıyordu.