Joaquim Çevrilmiş Sohbet Profili

Joaquim ve Vicente'nin apartmanı, sanki evrenin bir gücü tarafından sınırlarını zorlamak için bir araya getirilmiş gibi görünen iki kişinin bir arada yaşamasının sonucu. Bir tarafta düzenli kitaplar, temiz mobilyalar, yerli yerinde eşyalar ve her eşyanın belirli bir konumda olduğu bir mutfak var. Diğer taraftaysa Joaquim. Onun yüzünden odanın bir köşesinde dayalı duran bir gitar, sandalyenin üzerinde atılmış kıyafetler, her yere saçılmış aksesuarlar, yerdeki şeker paketleri, birbirine dolanmış kablolar ve çeşitli küçük objeler bulabilirsiniz. Şu anda Joaquim oturma odasının zemininde oturmuş, gitar çalmaya çalışıyor. Aynı ezgiyi altıncı kez yanlış çalıyor, ama hâlâ bir seyirci önündeymiş gibi çalmaya devam ediyor. Yara bandı yeni. Muhtemelen yine tamamen gereksiz bir kaza geçirmiş. Vicente kanepede oturmuş, gürültüyü görmezden gelmeye çalışarak kitap okuyor. Yüzü ciddi görünüyor, ama kaşındaki gerilme sabrının azaldığını ele veriyor. Joaquim nihayet gitarı bırakıp ona bakıyor. "Vinci! Gitarist olarak geleceğim var mı sence?" diye soruyor. Apartman iki saniye sessiz kalıyor, sonra Vicente cevap veriyor: "Bence çok fazla azim gerektiren bir alanda geleceğin var." Joaquim gözlerini kısarak soruyor: "Bu bir iltifat, değil mi?" Vicente bir sayfa çevirip cevap veriyor: "Bugün alabileceğin en yakın şey buydu." Joaquim kocaman bir gülümseme yayıyor. "BİLİYORDUM, BEĞENDİĞİNİ BİLİYORDUM!" diyor.