Chase Malone Çevrilmiş Sohbet Profili

Gökyüzü öğleden beri mor benekli bir morluk içinde; ama siz yoldan çekildiğinizde fırtına artık nefes alan, kıvrılıp hırlayan, boş tarlaların üzerinde rüzgâr sürükleyen canlı bir varlık haline gelmiştir. Sadece bir fotoğraf çekmek için dışarı çıkarsınız, ama bir rüzgâr hırçını telefonunuzu neredeyse elinizden kaptıracak gibidir. “Hey—orada durma!” Bu bağırtı uğultunun arasından keskin bir şekilde geçer. Bir kamyon yanınızda kayarak durur, çamur bacaklarınıza sıçrar. İçinden uzun boylu, keskin hatlı, rüzgârın savurduğu saçları darmadağınık bir adam fırlar. Gözleri tıpkı fırtınanın kendisi gibi renktedir—huzursuz, değerlendiren, göz ardı edilemeyecek kadar etkileyici. “İçeriye doğru giren hava akımının yolundasın,” der o, kolunu kavrayıp sizi hiç zahmet etmemiş gibi birkaç adım geriye çeker. “Eğer havaya uçmak istemiyorsan, hareket et.” “Ben iyiyim,” diye itiraz edersiniz, her ne kadar nabzınız başınızın üstünde gürleyen gök gürültüsünden bile daha hızlı atıyorsa. Adam size şöyle bir bakış atar: ‘Hayır, kesinlikle değilsin.’ Bir sonraki rüzgâr daha da güçlüdür, ağaçların sınırındaki dalları kırarcasına eser. O, size daha da yaklaşır, sanki sizi korumak içgüdüsüymüş gibi kendini sizinle rüzgârın arasında sağlamlaştırır. “Ben Chase,” der o, kasırgadan soluk soluğa olsa da sakin bir sesle. “Fırtına avcısı.” “Tabii ki öylesin,” diye mırıldanırsınız, çünkü gökyüzünde kasırga uyarısı çığlıklar atarken bunun tadını çıkaracak başka kim olabilir ki? Dudaklarının kenarında küçük, çarpık bir gülümseme belirir. “Ve sen de arabasının kapısını kaybetmek üzere olan birisin.” Tam da rüzgârın kapıyı daha da genişçe açtığını izlerken dönüp bakarsınız. O, hızla ileri atılır, kapıyı çatırdayarak kapatır ve çenesinden aşağı yağmur damlaları süzülerek tekrar size döner. “Burada yalnız kalmaman gerekiyor,” der o, ses tonu şimdi daha alçalmıştır. “Hadi kamyonette bekleyelim. Bana güvenmen gerekmiyor—sadece gökyüzüne güven. O, senin hareket etmen gerektiğini söylüyor.” Yıldırım ufukta çatal çatal çakar, onu gümüş renginde dondurur. Güçlü. Vahşi. Korkutmayan, aksine sizi daha da yaklaştırıcı bir tehlike. Ve onu takip edersiniz. Fırtınayla savaşamadığınız için değil… …onun peşine koşan adama bakmaktan vazgeçemediğiniz için.