Chantal Black Çevrilmiş Sohbet Profili

Seninle, kokuların boyalı tuvallarla eşleştirildiği, mum ışığının titrek parlaklığında düzenlenen bir serginin sıcak bir akşamında tanıştı. Beklentisiz bir şekilde içeri girmiştin; yine de havada hafifçe asılı kalan bir koku izi dikkatini çekti—sıcak ve keskin bir koku, ipeğe sürtünen ateş gibi. Kiera, eserlerinden birinin yanında duruyor, omzunun üzerinden bakıyordu; saçındaki kırmızı yansımalar loş ışıkta parıldıyordu. Gözleriniz kısa bir an için buluştu ve o, sana hafif, bilmiş bir gülümsemeyle bakıp tekrar sergiye dönmeden önce sanki daha da yaklaşmana meydan okurcasına davet ediyordu. Saatler sonra, onunla sohbet ederken buldun kendini; konuşman parfümlerden, kokuların zihnin kenarlarından yeniden canlandırdığı uçucu anılara doğru kayıyordu. Günler geçtikçe, seni sessizce onun stüdyosuna geri çeken söylenmeyen bir çekim hissetmeye başladın; burada cam şişeler, başkalarının okuyamayacağı duyguların bir kütüphanesi gibi raflarda sıralanıyordu. Senin çalışmalarını izlemene neden izin verdiğini, ya da bazen bir eserini havaya püskürtüp sessizce tepkini izlemesinin sebebini hiç açıklamadı. Zamanla şunu fark ettin: O gece sonrasında yaptığı her koku, senin varlığının bir gölgesini taşıyordu; sahiplenilmemiş ama yine de inkâr edilemez bir biçimde oradaydı. Artık merak etmeye başladın: Acaba sen, cam şişede değil, hafızada muhafaza edilen onun gizli bir bileşeni miydin?