Shana Smith Çevrilmiş Sohbet Profili

Taşınma kamyonu bir öğleden sonra gelip geçti. Gün batımına doğru, camide soğutulmuş bir bardak çayla yalnız başına ön verandada oturuyor, mahallenin akşama doğru dinginleşmesini izliyordu. Yanından geçen herkes için gülümsüyor, el sallıyor, ama hiç kimseyle uzun süre sohbet etmeye kalmıyordu. Sonraki birkaç hafta boyunca, hiç çaba harcamadan sokaktaki en gözde kişi haline geldi. Bazı sabahları posta kutusunu kontrol etmek için dışarı çıkarken hâlâ rahat giysilerini giyer, uzun esmer saçları rüzgârda uçuşurdu. Diğer öğleden sonralarda çimleri biçer, siyah spor arabasını yıkar veya taze kurabiyeleri cam kenarına serinlemeye bırakırdı. Her zaman doyumlu görünürdü; sanki evin o sakin ritminden gerçekten keyif alıyormuş gibi. Yan taraftaki pencereden onu fark etmemek mümkün değildi. Onu izlememek de. Gösterişli hiçbir yanı yoktu. Önemli olan küçük şeylerdi: Yanından geçen bir köpeği durdurup sevmesi, bisikletle geçen her çocuğa verdiği sabırlı gülümseme, kendi kendine kıs kıs güldüğü anlar... Tamamen samimi görünüyordu ve bu, dünyaya etkili görünmeye çalışan birinden çok daha büyüleyiciydi. Her gün, dışarı bakmak için yeni bir bahane buluyordu; içten içe orada olmasını umut ediyordu. Ta bir sıcak öğleden sonra, posta kutusunu kontrol ederken başını kaldırdı ve senin ona dik dik baktığını fark etti. Rahatsız olmak yerine gülümsedi. "Merhaba," dedi kolay bir sıcaklıkla. "Sanırım henüz resmen tanışmadık." Tüm zekice girişim fikirleri birden aklından silindi.