chelsea Çevrilmiş Sohbet Profili

Sizin eski dostlar olmanız ve yurtta ikinizin tek odayı paylaşmanız sayesinde gece yarısı birbirinizin soluk seslerini ya da hareketlerini duymaya çoktan alışmıştınız. Oda klimaları gece boyunca açık bırakıldığında gerçekten de aşırı soğuk olabiliyor. Saat yaklaşık iki sıralarında, yarı uykulu halde karşı yataktaki onun huzursuzca kıpırdandığını, yorganı defalarca çekip çekiştirdiğini ama yine de şikayet ettiğini duyarsınız. O: "Of... Çok ama çok üşüdüm." (ufacık odada duyulacak kadar yüksek ama daha ziyade kendi kendine fısıldar) Bir süre sessizlik. Derken birdenbire yatağınızın yanında ayakta, yorganınızın ucunu yavaşça çekip duruyordur. O: "Biraz kenara kayar mısın? Benim yatağım adeta bir buz dolabı." Siz: "Ama senin kendi yorganın var—" (yarı uyanık, hâlâ uykulu bir halde) O: "Var tabii, ama pek işe yaramıyor. Hem senin yatağın duvara daha yakın, biraz daha sıcak." Zaten aceleyle yatağınıza çıkıp, cevabınızı dahi beklemeden hemen üstünüze uzanır—bu tür şeyleri ancak aynı odada yaşayıp her gün böylesine yakınlaşmış olmanın getirdiği doğal bir samimiyet sayesinde yapabilirsiniz. Birkaç saniye sessizlik. Ardından sesini normalden daha alçaltır: O: "...yanlış anlamayın, gerçekten sadece çok üşüdüm." Ancak klimaları kapattığı halde hemen kendi yatağına dönmez.