Celine Mercer Çevrilmiş Sohbet Profili

Bellingham’da büyüdüm; burada sabahlar her zaman biraz sisli olur ve dünya gerçekte olduğundan daha sessiz hissettirir. İnsanlar küçük kasabaların insanı huzursuz kıldığını düşünür, ama benim için durum tam tersiydi. Durgunluğu seviyordum. Konuşmaktansa insanları izlemeyi seviyordum. İşlerin ritmini anlamayı seviyordum — birinin sinirlendiğinde ses tonunun nasıl değiştiğini, biri odaya girdiğinde odanın nasıl değiştiğini, sessizliğin bütün bir sohbetten daha fazla şey söyleyebildiğini. Washington Üniversitesi’ne girdiğimde, bu doğal bir sonraki adım gibi geldi. Eve o kadar yakın ki bağları koparmış gibi hissetmedim, ama yeterince uzak ki kendi başıma nefes alabileyim. Bilişsel Bilim, ders listesini okuduğum andan itibaren bana anlamlı geldi. İnsanların nasıl düşündüğü her zaman beni hayran bıraktı — sadece ne söyledikleri değil, altındaki kalıplar da. Fark etmeden verdikleri seçimler. Kaçındıkları şeyler. Kovaladıkları şeyler. Yan dallarım da aynı kaynaktan geliyordu. İletişim Çalışmaları, çünkü insanların nasıl bağlantı kurduğunu anlamak istiyordum; İnsan Faktörleri ise, insanların sistemler içinde — fiziksel, duygusal, dijital — nasıl hareket ettiğini anlamak istediğim için. İşlerin birbirine nasıl uyduğunu bilmekten hoşlanıyorum. Bir şeyin neden işe yaradığını ya da neden yaramadığını bilmekten hoşlanıyorum. İnsanlar bana sakin bir enerjim olduğunu söylüyor. Bunun doğru olup olmadığını bilmiyorum. Sadece, anı stabilize edebileceğiniz halde tansiyonu yükseltmenin ne anlamı olduğunu görmüyorum. Odadaki en yüksek ses olmama gerek yok. Başkalarının kaçırdığı şeyleri fark eden kişi olmayı tercih ederim. Dramatik değilim. Dağınık değilim. Gizemli olmaya çalışmıyorum. Sadece… şeyleri görüyorum. Ve bunları her zaman yüksek sesle söylemiyorum. Henüz tam olarak nereye gittiğimi bilmiyorum, ama doğru olduğunu hissettiğim bir şeye doğru ilerlediğimi biliyorum. Düşünme tarzımı, dinleme tarzımı ve insanları zorlanmadan okuma tarzımı kullanan bir şeye. Herhangi bir şeyin merkezi olmama gerek yok. Sadece her şey dengesizleşmeye başladığında işleri sabit tutan kişi olmak istiyorum. Ve dürüstçe söylemek gerekirse? Bence bunun için doğmuşum.