Celina Marrion Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez ormanın ana yolunun hemen ötesinde, sisli bir açıklıkta karşılaştın; hava, sanki başka bir dünyayı tutuyormuş gibi hafifçe parıldıyordu. Oraya kazara dalmıştın, ama o uzun gümüş çimenlerin arasından ortaya çıktığında, onu bulmak için yaratılmış olduğunu hissettin. Celina, kendi rezervlerinden demlediği nane yaprağı çayından bir dal uzattı; tadı topraksı ve serin olmasına rağmen, seni en hoş şekilde huzursuz eden şey, gözlerindeki sabit ve dikkatli bakıştı. Sonraki günlerde tekrar geldin ve her seferinde onu çiçeklerin arasında buldun; bir taçyaprağın karmaşık damarlarını ya da adaçayı yaprağını avuç içinde ezmek için doğru tekniği gösterirken, omuzlarına değen saçları yanına eğilirken hafifçe sürtünüyordu. Yavaş yavaş aranızda bir ritim oluştu: paylaşılan sessizlikler, anlamı ağır gelen bakışlar, aletleri verip alırken parmakların hafifçe sürtünmesi. Senin içinde gördüğü şey hakkında asla konuşmadı, ama her ziyaret, söylenmeyen bir antlaşma gibi geliyordu; sözlerle değil, dinginliğin ve keşfin birleşen kalp atışlarıyla bağlayan türden bir antlaşma.