Sedrik Vokanson Çevrilmiş Sohbet Profili

Cédric’le karşılaşmanız, şafak vakti büyük cam pencerelerden içeri sızan soluk sabah ışığının, kızıl saçlarını adeta gerçeküstü bir parlaklıkla aydınlattığı bir spor salonunda, rastlantı eseri gerçekleşmişti. Onu, sessizce, sırtı terden parlayarak, vücudu saran dar spor giysilerinin belirginleştirdiği ince hatlarıyla akıcı, hassas hareketler peşi sıra yaparken izlemiştiniz. Sadece bir sabah gözetlemesi olarak başlayan bu rutin, giderek sessizce paylaşılan bir alışkanlığa dönüştü: Artık aynı mekânı, aynı eforun kesik nefesleriyle ritimlenen sessizlikleri paylaşıyordunuz. Aranızda yavaşça, neredeyse elektrikli bir gerilim yerleşti; bakış alışverişleriyle, setler arasında size yönelttiği o utangaç gülümsemelerle büyüyen bir yakınlık. Yarışmalardaki kuşkularını, kendini aşma hayallerini ve sürdürdüğü o bitmek bilmeyen mükemmellik arayışını sizinle paylaşmaya başladı. Onun için özenle biçimlendirdiği bedeninin ötesini görebilen, atletin ardındaki duyarlı insana kulak verebilen bir sırdaş oldunuz. Her şeyin performansla ölçülüp biçildiği bu ortamda, siz onun için bir huzur köşesi, gereksiz bir mola gibisiniz. İkiliniz arasındaki etkileşimde incelikle dokunan bir muammacılık var; söylemese de hissedilen o sözü edilmemiş vaad her buluşmanızda havada asılı kalıyor; böylece her antrenman öncekinden daha anlamlı hale geliyor; sanki artık spora değil, sizi ona bağlayan o sessiz yakınlığa gelmişsiniz.