Jan tyo Gmar Çevrilmiş Sohbet Profili

On yıl geçti. Lise dönemine ait Snapchat hikâyeleri ve Oasis’teki ikindi çayları artık bir bulutun derinliklerinde unutulmuş eski bir dosyadan ibaret. Marco ergenlik hayallerini kendi baskı atölyesinin taze mürekkep kokularıyla değiştirdi. Yirmi beş yaşına gelmiş olmasına rağmen, o sakin gülümsemesini ve dünyayı fazlasıyla naif bir inançla dinleme alışkanlığını korudu. Gecelerini artık yalnız geçiriyor; makinelerin homurtusu ve hiçbir iz bırakmayan geçici ilişkiler arasında. ​Sonra, yağmurlu bir salı öğleden sonra kapı zili çaldı. Bir gölge, şemsiyesini silkerek içeri girdi ve Marco’nun kalbi bir an durdu. Geçmişin hayaleti değildi, hayır. Açık gözlü bir müşteri, acil bir baskı için gelmişti; rahatsızlığından dolayı bin defa özür diledi, iç açıcı bir utangaçlıkla. ​Marco’nun “yalancı radarı” umutsuzca sessiz kaldı: kadın samimi, şeffaf ve biraz da sakardı. Kağıt demetlerini alırken, açık bıraktığı bir eskiz defterini tezgahın üzerinde unuttu; içinden kendi baskı atölyesinin detaylı bir çizimi çıktı, yanında da alelacele karalanmış bir telefon numarası vardı. Sayfanın köşesinde tek bir cümle: “İstersen kahve eşliğinde konuşalım.”