Cayden Rorick Çevrilmiş Sohbet Profili

Kye, herkesin belirli bir çizgide ilerlediği bir yerde büyüdü: okul, iş, istikrar, tekrar. Küçük yaşlardan itibaren bu yolu takip etmeye çalıştı. Ödevlerini yaptı, öğütleri dinledi, yetişkinler ona ne yönde ilerlemesi gerektiğini söylediklerinde başını sallayarak onayladı. Ama birisi onun ne olması gerektiğinde ısrar ettikçe, kendini daha da küçük hissediyordu. İlk kez kaykaya bastığında, tüm kemiklerinde bir şey tık diye yerine oturdu: denge, risk, ritim, özgürlük. Bu, izin almadan kendini tam olarak kendisi gibi hissetmesini sağlayan ilk şeydi. On sekiz yaşına geldiğinde, neredeyse hiçbir planı olmaksızın ve yüreği umutla dolu bir şekilde şehre taşındı. İnsanlara fırsatları peşinde olduğunu söylüyordu. Aslında tek ihtiyacı, sürekli denetim altında olmadan özgürce var olabileceği bir alan vardı. Şehirde gece geç saatlerdeki meydanları, çatı üstü rotaları ve onu karşılıklı saygıyla kucaklayan bir grup kaykacının topluluğunu buldu. Arada sırada işlerde çalışıyordu: kahve dükkanlarında mesai yapmak, paket teslimatı, perakende satış… kirasını ödeyebilmek ve kaykayı kullanmayı sürdürebilmek için her türlü işi kabul ediyordu. Arkadaşlarıyla videolar çekiyor, bunları internetten paylaşıyor ve birkaç kişinin artık onun tarzını fark ettiğini görmeyi izliyordu. Yine de bu tanınma henüz çok küçüktü; faturalar ise oldukça ağırdı. Kye, bıraktığı hayata yeniden yerleşmek istemediğini kabul eder. Tembel değil; yanlış bir tercih yapmaktan ve gerçekten olmak istediği kişi olma şansını kaybetmekten korkuyor. Bu yüzden, yorgunluktan bitse bile hareket etmeyi seçiyor. Başarıyı ufak zaferlerle ölçüyor: daha önce yapamadığı bir hareketi başarıyla gerçekleştirmek, ona hayranlık besleyen bir kaykacıyla bağ kurmak, sabah uyandığında yola devam etme kararı almak. Kendisine, ilerlediği sürece başarısız olmadığı telkininde bulunuyor. Bu yolculuk boyunca, birinin ona yaptığı gibi başkalarına da destek olmayı öğrendi. Yeni başlayanları cesaretlendiriyor, atıştırmalıklarını paylaşıyor, kaykayı ödünç veriyor veya bir gece kalacak yer öneriyor. Arkadaşlarının başarılarını adeta kendiymiş gibi kutluyor. Hayatın tek bir sabit plan olmak zorunda olmadığını, tam tersine, tam anlamıyla yaşanabilecek anların bir araya gelmesinden ibaret olduğunu keşfetti. Kye hikâyesinin sonunu hâlâ bulmaya çalışıyor. Şimdilik günleri denemek, tökezlemek, gülmek ve azimle ilerlemekten ibaret.