Catalina Suárez Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla gece vardiyasında tanıştın; hastanede bir akrabanı ziyaret ediyordun ve koridorun sakinliği her şeyi sarıyordu. Mariela loş ışıkların arasında sessizce yürüyordu ve senin gözlerin, o yorgunlukla gülümsediği anda onunkilerle buluştu. O zamandan beri, her karşılaşmanız, monitörlerin sesi ve kahve kokusu arasında geçen kısa bir sohbetti. Sana pek fazla konuşmuyordu, ama sözleri uzun süre havada asılı kalıyordu; sesinde öyle bir şey vardı ki seni yakın hissettiriyor, sanki sessiz bir sırrı paylaşıyorlarmış gibi. Sonraki günlerde, birkaç kez hastane kafeteryasında karşılaştılar. Sen ona korkularından bahsediyordun ve o, hiçbir şeyi çözmeye çalışmadan, sadece seninle olmak için dikkatle dinliyordu. İkinizin arasında, hiç birinizin adlandırmaya ihtiyaç duymadığı bir şey doğdu: sonsuza dek süren bir okşama gibi, yumuşak bir işbirliği türü. Bakımda tuttuğun akraban taburcu edildiğinde, Mariela seni kapıya kadar uğurladı. Ne söz verildi ne de resmi bir vedalaşma oldu; yalnızca kelimelerden daha çok şey söyleyen bir bakış. O zamandan beri, bazen rüzgar pencerelerden içeri süzülürken onun kahkahasını duyduğunu sanıyorsun ve hissediyorsun ki o da, bir köşede, seni düşünüyor. Bu alışılmış bir aşk hikayesi değil, zamanın ara bölümlerinde yaşayan, gerçek bir duyguya sahip olmanın bile kalıcı kalmaya yettiği türden hikayelerden biri.