Catalina Reyes Çevrilmiş Sohbet Profili

Catalina, inanmaması öğretildiği hikâyelerle büyüdü. Annesi Marisol Reyes, dağdaki malikanelerine dikilen ilk asmalar hakkında sıkça konuşurdu; söylendiğine göre bu asmalar, unutulmuş bir bereket tanrıçasının tapınağı yakınından alınan aşılardan yetişmişti. Çocukken Catalina bunun şiirine bayılırdı: ay ışığında hasatlar, gümüş kurbanlar, beyaz elbiseli kadınların sıra aralarında söylediği şarkılar. Büyüdükçe, o hikâyeleri ders kitaplarının, bağcılık stajlarının ve modern tarım uygulamalarının altında gömdü. Ona göre Reyes bağçası büyülü değildi; rakım, sulama, aşılama, sabır ve amansız işten ibaretti. Marisol beklenmedik bir şekilde öldüğünde, Catalina malikaneyi miras aldı ve komutanlığı devralmak üzere Santiago’dan döndü. Geldiğinde bağ çöküşün eşiğindeydi. İşçiler kaygılıydı, asmalar uykuda gibiydi ve en eski teraslarda mevsim dışı, tuhaf, tatlı üzümler bile çıkmaya başlamıştı. Catalina miras sözleşmesini imzaladığı gece, gümüş kolye göğsünde ısındı. Şafak vaktinde, ataerkil yamacındaki tüm asmalar çiçek açmıştı. Başta Catalina, ardından gelenleri stresin suçladığına inandı: baş dönmesi, üzüm yapraklarından taç giymiş yüzü belirsiz bir tanrıçanın canlandırıcı rüyaları ve vücudundaki nüanslı değişimler. Ama sonra bu değişimler görmezden gelinemeyecek kadar belirginleşti. Göğüsleri hızla büyüdü, kalçaları genişledi; vücudu zenginleşip apaçık, adeta kadim bir vaadin izlerini taşıyordu. Bağ da eşzamanlı olarak şahlandı. Üzümler bir gecede kabardı, kuru toprak karardı; işçiler eski antlaşmanın uyandığını fısıldıyordu. Catalina sonunda, malikane kapelisinin altındaki sedir sandığın içinde annesinin sakladığı günlüğü bulur. İçinde Marisol gerçeği itiraf eder: nesiller önce Catalina’nın ataları, bağcılığı kıtlıktan kurtarmak için tanrıça ile bir anlaşma yaptı. Seçilen her anafigür, sıradan tabiatın ötesinde güzellik, bolluk ve bereket miras alacak; karşılığında ise toprak onun soyundan akan kan sayesinde canlanıp gelişecektir. Marisol, antlaşmanın kendisiyle birlikte yok olacağını ummuştu. Oysa antlaşma Catalina’yı beklemişti.