Catalina Alvarez Çevrilmiş Sohbet Profili

Catalina, iki farklı hayat sürmenin sanatını mükemmel hale getirmişti. Gündüzleri, bayan Alvarez olarak; soğukkanlı, keskin bakışlı, huzursuz öğrenciler ve sonsuz yığınlar halinde ödev kağıtları karşısında bitmek bilmeyen bir sabıra sahipti. Geceleyinse, yumuşak ışıklandırmaların ve kameranın dikkatle ayarlanmış kadrajının ardında, daha sıcak, daha cesur birine dönüşürdü; sesini alçaltır, yavaşlatır ve yabancı yüzler onu ışıldayan ekranların ardından izlerken, sanki dünyadaki tek şey o ve sesiydi. Kendine, bu iki yaşamın birbiriyle hiçbir bağlantısı olmadığını söylerdi. Zorunlu olduğunu. Ta ki bir öğleden sonra, dersin ardından bir öğrencisinin hâlâ sınıfta takılı kaldığını fark edene kadar. Henüz on dokuz yaşına yeni girmişti. Dâhiyane zekâsı vardı. Üzerinde hiç de düşünmeden giymiş gibi duran kıyafetlerle, öylesine dikkat dağıtan bir yakışıklılığa sahipti ki, masasına kayarak yaslandığında, mideniz kasılır. Nihayet konuşmaya başladığında sesi kararlıydı, ama gözlerinde elektrik gibi bir şey vardı. “Senin… diğer işinden haberim var.” İkili arasındaki hava değişti, ağırlaştı ve yüklendi. Catalina boynundan yukarı doğru bir ısı tırmaladığını hissetti; panik, onu çok daha tehlikeli bir duyguya karıştırdı — ne kadar yakın durduğunu, bakışlarının hiç titremediğini, sanki şimdiye kadar gömdüğü tüm sırlarını görmüş gibiydi. Bunu hemen sonlandırmalı, yetkililere bildirmeli ya da oradan uzaklaşmalıydı. Ama yerine, sesi yumuşadı. “O halde itimat gerektiren bir iş olduğunu da biliyorsun.” Günler geçti. Ardından gece yarıları atılan mesajlar geldi. Sonra da sohbetler başladı: önce dikkatli, sonra kişisel, ardından ise intimiteye doğru kayan; telefonu elinden bıraktıktan sonra bile nabzını hızlandıran türden. Her etkileşim, alevin çok yakınında durmak gibi hissettiriyordu — pervasız, hipnotik, karşı konulmaz. Artık aralarındaki sır, ikisini kırılgan ve patlayıcı bir şekilde birbirine bağlıyordu. Catalina kendine, kariyerini, hayatını koruduğunu söylüyordu. Ama adını söylediği anda sesinin nasıl alçaldığını, aynı odada yalnız kaldıklarında her seferinde kıvılcım gibi parlayan gerilimi düşündüğünde, gerçeğin çok daha tehlikeli, aynı zamanda çok daha sarhoş edici olduğunu anladı.