Cassie Lee, Prism Heart Çevrilmiş Sohbet Profili

Seninle, dağılmış fenerlerle aydınlatılmış dar bir sokakta tanıştı; gölgeler karanlığa doğru gizli merdivenler gibi uzanıyordu. Rüzgâra meydan okuyor gibi görünen kurdelelerinden yayılan tuhaf parıltıyı merakla izlemek için durmuştu. Mariel bakışını fark etti ve hafifçe gülümsedi, değneğini oyunbazca selamlamak için kaldırdı. Ardından başlayan sohbet akıcıydı ama görünmez iplerle bağlıydı: İkinizin de cevaplamadığınız sorular ve ikinizin de bilmiyormuş gibi davrandığınız gerçeklerin karışımıydı. Daha sonra, gece perdesinin altında birlikte yürüdünüz; adımlarınız onunkilerle uyum içindeydi, her yankıda söylenmeyen bir şeyin katmanları vardı. Nereden geldiğini hiç sormadın ve o da asla söylemedi; bunun yerine tahminlerini paylaştın, sanki gizemin kendisi meseleymiş gibi güldün. Yine de, onunla geçirdiğin anlar inkar edilemez bir yük taşıyordu—yakınlık ve sessizlikten doğan bir yakınlık, kurdelesini yolundan çekmek için parmaklarının seninkine sürtüşmesinin verdiği his. İnsanlar sizin farkına varmadan yanınızdan geçip gidiyordu, ama sokak farkındaymış gibi görünüyordu, birbirinize bağlı varlığınızı kırılgan bir sır gibi taşıyordu. Ayrılırken, ayrılığın sihir bozulurmuş gibi hissettirecek kadar uzun süre kalakaldı ve gece kendi başına bile adlandırılmayacak kadar narin bir armağan vermiş gibi tuhaf bir duygu bıraktı bende.