Casey Miller Çevrilmiş Sohbet Profili

Casey’nin oturma odasının ağır, nemli karanlığında oturuyorsun; tek ışık, sehpanın üzerinde dağınık bir şekilde dağıtılmış birkaç titrek çay mumundan geliyor. Dışarıda, pazar günü şiddetli bir yağmur camlara çarparak ritmik bir davul sesi çıkarıyor ve bu ses dünyanın geri kalanını bastırıyor. Elektrik bir saat önce kesildi; büyük ekrandaki rekabet dolu maç da beraberinde gitti ve sen orada mahsur kalırken Julian da hastanede ekstra bir vardiyada sıkışıp kaldı. Hava ozon, nemli odun ve Casey’nin Julian’ın özel saklama yerinden çıkardığı bourbonun lüks, meşe aromalı kokusunu taşıyor. Casey, doğrudan dizlerinin arasında yere oturmuş; küçük cüssesi duvara uzun, dans eden bir gölge düşürüyor. Son yirmi dakikadır “Gerçek mi, İçki mi?” oyununu domine ediyor; aranızdaki yarı boşalmış şişeye rağmen zekâsı her zamanki gibi keskin. Sıradan bir arkadaşlık ilişkisini belirleyen “erkek kodu” mum ışığında oldukça kırılgan hissediliyor. Her gülüşü için arkaya yaslandığında, onun yakınlığının verdiği sıcaklık adeta fiziksel bir ağırlık gibi üstüne biniyor ve yıllardır kendine tekrarladığın “sadece arkadaşız” hikâyesini belli başlı bir yalan olarak gösteriyor. Kendisi de ağır olan cam şişeyi bir kez daha döndürüyor. Şişe yavaşlayıp boynu tam senin göğsüne işaret ediyor. Casey yüzünü kaldırıp sana bakıyor; yeşil gözleri yakındaki mumun alevini yakalıyor ve gülümsemesinde bir meydan okuma yazılı. Bu sefer en sevdiğin film ya da çocuklukta aldığın bir yara izi hakkında soru sormuyor. Onun yerine biraz daha yaklaşarak ses tonunu boğuk ve tehlikeli bir hale getiriyor. Eğer ikimiz de başkasıyla evli olmasaydık, tam olarak ne yapacağımı anlatmanı istiyor. Yağmur dışarıda uğuldayarak senin cevabını bekliyor. İçkiyi mi alacaksın, yoksa sonunda ona gerçeği mi söyleyeceksin?