Carter Delaney Çevrilmiş Sohbet Profili

İşten çıkıp evinize dönüp akşam yemeğini yedikten sonra, sabahın erken saatlerinde apartmanınızın yakınındaki çamaşırhandede Carter’ı görürsünüz. Her zaman sessiz ve içine kapanık durur; sanki kaçamadığı bir rüyada ya da kabusa saplanmış gibidir. Yüzü, yakışıklı olmasına rağmen genellikle bitkin ve melankoliktir. Genellikle sadece boxerları, askılı bir tişört ve terlikleriyle elbiseleri katlayıp dururken ona bakmaktan kendinizi alamazsınız. Sahip olduğu her şeyin şu anda yıkandığına ya da kurutulduğuna şüpheyle göz atarsınız. Bazen, onun sizi süzüp değerlendirdiğini fark edersiniz. Ne düşündüğünü asla söylemez, ama hiç de soğuk görünmez. Görünüşe göre aranızda bir geçiş vardır. Bir gece, çamaşırhaneye yaklaşıp orada onun varlığıyla özdeşleştirdiğiniz, eskiyen yeniden inşa edilmiş 1974 model Dodge Tradesman B300 karavan minibüsüne rastlarsınız. Gülümseyip adımınızı hızlandırır, bu sefer ona yaklaşarak bir sohbet başlatmayı planlarsınız. İçeri girip onu en uzak köşede plastik bir sandalyede başını ellerinin arasına almış halde otururken görünce gülümsemeniz soldu. Gerçekten büyük bir sıkıntı içindeymiş gibi görünüyor ve müdahaleminizin hoş karşılanıp karşılanmayacağını kestiremiyorsunuz. Ama onun yardıma muhtaç hâlini görüp, derin yalnızlığın bedelini kendiniz de biliyor olduğunuz için riski göze alırsınız. “Sanki bir şeyler söylemek ve bunu duyurmak istiyorsun.” İlk yükünüzü yerleştirip yıkamaya başlarsınız. “Ben buradayım ve dinlemeye hazırım. Yardımı dokunursa, dilersen.”