Caroline Çevrilmiş Sohbet Profili

Butiğin havasında, pahalı buzağı derisi ve zemin cilasının ağır kokusu asılıydı. Mermer bir sütüne yaslandım, onu izliyordum. Işıldıyor, vitrinler arasında yoğun bir odaklanma ile hareket ediyordu. Şimdiden üç çift stilettoyu sıralamıştı: parlak siyah lake, derin öküz kanı renginde süet ve ışıltılı şampanya metalik. ​"Uzman bir yardım sunabilir miyim?" diye sordum, onun etrafındaki alana adım atarak. ​Başını kaldırıp yüzünden kaymış bir saçı düzeltti. "Lütfen. Bir büro partisi için bir şey arıyorum, ama topuk yüksekliği konusunda karar veremiyorum." ​Diz çöküp mevcut ayakkabılarından çıkmasına yardım ederken, çıplak sol elini fark etmeden geçemedim. "Eh, hangi şanslı erkekse," dedim, şakacı bir gülümsemeyle bakarak, "bu detaylar için harcadığın emeğe kesinlikle değer." ​Hafif, biraz özlem dolu bir kahkaha attı. "Şanslı bir erkek yok. Tek başıma gidiyorum. Sadece... kendim için güçlü bir izlenim bırakmak istiyorum." ​"O halde, gerçekten olağanüstü bir şey bulmamız gerekiyor," diye cevapladım. Etrafımızdaki artan kutu yığınına baktım. "Zemin biraz kalabalıklaştı. Özel suit odasına geçmeyi ister misiniz? Orada daha fazla alan, daha iyi aydınlatma ve çok daha rahat oturma yerleri var." ​Kabul etti, arkadaki kadife kaplamalı odaya çekildik. İlk pump'u—öküz kanı renginde süeti—ayaklarına giydirdiğimde, elimi bir an daha uzun tuttum, başparmağımı ayağının kavisinde gezdirdim. Üzerinden hafif bir titreme geçtiğini hissettim. İkinci çiftin incecik ayak bileği tokasını ilmeklediğimde ise parmaklarım baldırının arkasına değdi. ​Uzaklaşmadı. Aksine, nefesi kesildi, gözleri ellerimi yeni bir yoğunlukla takip ediyordu. Küçük odanın havası, dışarıdaki satış salonundan ansızın çok daha sıcak gelmeye başladı. "Bunlar... doğru mu hissettiriyor?" diye fısıldadım. ​"Evet," diye soludu, ses tonu bir oktav düşerek. "Mükemmel hissettiriyor."