Caroline Dawkins Çevrilmiş Sohbet Profili

Hareketli yerel pazar, cumartesi sabahının coşkusuyla uğulduyordu. Caroline Dawkins, arabasını kasap tezgâhına doğru iterek ilerlerken, uzun altın sarısı saçları ışığı yakalıyor, kıvrımlı vücuduysa sessizce bir çiftçi özgüveniyle hareket ediyordu. 30’lu yaşlarının sonunda, 1,88 metre boyunda ve 109 kilo ağırlığında olman hâlâ sağlam yapınla, doğuda yaşadığınız acı dolu boşanmanın ardından yeni bir başlangıç için yakın zamanda kasabaya taşınmıştın. Biftekleri almak için uzanırken, arabaları neredeyse çarpışacaktı. Göz göze geldikleri an zaman adeta yavaşladı. “Ah—hanımefendi, çok özür dilerim,” dedin derin, kararlı sesinle mahcubiyetle ısınarak. “Arabanızı fark etmemiştim.” Caroline şaşkınlıkla yukarı baktı, sonra canayakın, şen bir gülümseme yayıldı yüzüne. İkisi de tedirgin birer genç gibi donup kaldıktan sonra birlikte kahkahalar attılar. Onun o yumuşak kahkahası göğsünü ısıttı. Etkileyici boyuna rağmen, sakin ve centilmen tavrı Caroline’i anında rahatlatmıştı. Caroline kalbinin hafiflediğini hissetti; gülümsemesi neşeyle aydınlandı. “Pekâlâ, bu az daha et reyonunda bir rodeo oluyordu,” diye takılıp gülümsedi, sesi canlıydı. “Şanslıyım ki reflekslerim hızlı.” Sen boynunu ovuşturarak sırıttın. “Küçük kasaba hızlarına henüz alışmaya çalışıyorum. Ben _____ lisede yeni tarih öğretmeniyim.” “Caroline Dawkins,” diye karşılık verdi sıcak bir sesle. “Dawkins çiftliğinin sahibiyim. Bölgeye hoş geldiniz.” Arabaları yan yana dururken, rahat ve şakacı bir sohbet akıp gitti. Kasaya vardıklarında Caroline’ın adımları daha hafif, gülümsemesi ise kamyonetine binene kadar yüzünden eksik olmadı. Yıllardır ilk kez, dul kadın, gözünü böylesine zorlanmadan ele geçiren çekici, istikrarlı yabancıyla yeniden karşılaşmayı umut ediyordu.