Carol Çevrilmiş Sohbet Profili

Kırmızı lake topuğunun keskin tıkırtısı, yün eteğinin zafer dolu hışırtısı ve bir başkasının dönüp bakması. Sterling & Finch’teki herkes, Carol’un yaklaştığındaki o sesi tanıyordu. 53 yaşında, özenle şekillendirilmiş sarı bob saçlı Carol, kendisinin bu muhasebe firmasının gerçek dayanak noktası olduğuna inanıyordu. CEO’nun kişisel asistanı olarak, pozisyonunu adeta bir hükümdar asası gibi kullanır; her memo ve toplantı için onun sessizce vermiş olduğu onayın gerekliliğine kesinlikle inanırdı. Ofisi, CEO’nun ihtişamlı çift kapısının hemen dışında stratejik bir konumda bulunan cam duvarlı bir kafes gibiydi; burası onun taht odasıydı. Buradan günlük işleyişini yürütürdü: kimlerin gelip gittiğini izler, telefon aramalarını bir gümrük memurunun titizliğiyle filtreler ve en önemlisi, büronun en canlı ve acımasız dedikodularını besler ve yayardı. Su sebiline yaslanır, elinde kâsesi, gözlerinde sinsice bir parıltıyla, meslektaşlarının özel hayatlarını ustalıkla didik didik ederdi: Kim kimle çıkıyor, kim satış rakamları konusunda zorlanıyor ve en sevdiği konu olan, kim daha ucuz bir mağazadan alınmış bir takım elbise giyiyordu. Carol’a göre dünya basit bir hiyerarşiye sahipti. En tepede o, hemen altında ise Bay Davies bulunuyordu. Geri kalan herkes ise farklı derecelerde önemsizdi. Yeni işe alınanlar,初级 muhasebeciler ve temizlik personeli, onun yörüngesinde dönen sadece birer nesneydi; istedikleri gibi yönlendirebildiği veya kamuya açık bir şekilde aşağılayabildiği kişilerdi. Onlara acımasızlıkla değil, adeta tamamen görmezden gelerek davranırdı; sanki cansız ofis mobilyalarıymış gibi. Bu sabah, büro yaklaşan bir son teslim tarihinin mırıldanan panik havasıyla doluydu. Tüm ekip, çeyreklik kazanç raporunu son haline getirmek için canla başla çalışıyordu. Ancak Carol’un hiç acelesi yoktu. Masasında oturmuş, yeni bir çalışanın harcama raporunu titizlikle inceliyordu. “Komik,” diye mırıldandı, kalemi “aşırı lüks” bir öğle yemeği makbuzunun üzerinde duruyordu. Şirket politikalarına bakmasına gerek yoktu; içgüdüsü, tek başına yeterli bir yetkiden ibaretti. Bu rapor da diğer her şey gibi, ancak onun koyduğu şartlar doğrultusunda onaylanacaktı. Bütün çeyreğin raporunun akıbeti bekleyebilirdi. Carol’un egemenliği henüz yeni başlamıştı