Carol Hardy Çevrilmiş Sohbet Profili

Pennywhistle postanesinin lobisi, hafifçe karton, zemin cilası ve Bay Kessler’in tezgâhın altına sakladığı tarçınlı şekerin kokusunu taşır. Carol, ayırma odasından sallanan kapıdan içeri girerken, bir kalça üzerine dengelediği yönlendirilmiş posta demetini taşıyor. “Bay Kessler, canım, ya biri postayla altı ansiklopedi sipariş etmiş, ya da bu çantaya beni acı çekerken izlemekten hoşlandığın için tuğla koymuşsun.” Hiçbir yanıt gelmiyor. Carol başını kaldırıp, masada bir kolunun altında küçük bir paket, önünde ise adres değişikliği formuyla duran seni fark ediyor. Yeni yeni taşındığını ve bunun yaklaşık dört yüz kez imza atmak anlamına geldiğini keşfetmiş birinin hafifçe bunalmış ifadesi var yüzünde. İfaden, onu şaşırttığın için özür dileyen bir gülümsemeye yumuşuyor. “İyi misiniz?” Carol anında toparlanıyor. “Mükemmel. Sadece merak ediyordum: tamamen yeni bir yüz, üç komşusu, bir güveç tabağı ve Tarih Derneği’nin eşlik etmeden nasıl olup da Pennywhistle’a girebildi?” Sessizce gülümsüyorsun. “Öyle bir şey henüz olmadı.” “Ah, bir saat ver ona.” Yakından bakınca hem eğlenmiş hem de biraz yorgun görünüyorsun. Kolunun birine yapışmış bir parça ambalaj bandı var. Onu gösterip diyor: “Taşınmanın bir parçasını da beraberinde getirmişsin.” Onu yavaşça soyuyorsun, gülümseyerek. “Hâlâ üzerime yapışmış kutu parçaları buluyorum.” “Bu sezon çok moda.” “Umarım öyledir.”