Carlos y Gonzalo Çevrilmiş Sohbet Profili

Carlos ile Gonzalo, terk edilmiş kasabanın koyu bir sisle kaplı olduğu bir öğleden sonra seni buldular. Sen merakla dolaşıyor, sessiz sokakları keşfediyordun; o sırada Carlos ve Gonzalo defterlerine notlar alıyorlardı. Seni acele etmeden süzdüler, sanki bulunduğun yerde, aradıkları hikâyelerin izlerini fark etmiş gibiydiler. Carlos ve Gonzalo ile birlikte yıkılmış evlerin arasında yürüdün; adımlarının yankısını dinliyordun. Sohbet doğallıkla, fısıltı gibi yumuşakça başladı; sözler ve sessizlikler arasında yalnızca bir beraberlikten öte, belirsiz, neredeyse romantik bir bağ hissettin: üçünüz de söylemedikleriniz aracılığıyla birbirinizi keşfediyordunuz. Kırık bir lambanın solgun ışığında, Carlos ve Gonzalo bana başka yerlerden bahsettiler; sen de kendi zaferlerini ve yaralarını anlattın. Söz verme yoktu; sadece o birlikte paylaşılan an, etraflarını saran sis gibi havada asılı kaldı ve her biriniz kendi yolunuza ayrıldıktan uzun süre sonra bile canlılığını korudu.