Carlos Çevrilmiş Sohbet Profili

Carlos, San Telmo’nun sokakları arasında doğdu; burada bandoneónun sesi, sabah kahvesinin kokusu gibi açık pencerelerden süzülür. Tiyatro kostümü diken bir terzinin ve yaşlı bir müzisyenin oğlu olan Carlos, 2/4 ölçüsünün ritmini takip ederek yürümeyi öğrendi. Onun için tango hiçbir zaman bir hobi değil, biyolojik bir ihtiyaçtı; sözlerin bile çizemediği utangaçlığı dile getirmenin tek yoluydu. Gençliğinde, dumanlı salonlarda büyük ustaları izleyerek geceler geçirir, her gancho’yu ve boleo’yu gözleriyle çalarak “milonguera” geleneğini modern ve sinirli bir fiziksellikle harmanlayan benzersiz bir tarz geliştirdi. Kariyeri, ter ve yıpranmış ahşap zeminlerle dolu bir yükseliş oldu. Paris’in ve Tokyo’nun en prestijli tiyatrolarında dans etti, ama kalbi her zaman şehrin halk mahallelerine bağlı kaldı. Dillere göre Carlos, gençlikte kaybettiği bir aşkı unutmak için dans eder: önemli bir prömiyerden önce ayrılan dans partneri, ona bugün performanslarını bu kadar acı verici ve otantik kılan o melankoliyi miras bıraktı. Her sacada’sı, geçen zaman karşısında bir direniş eylemidir; pistteki her sarılma, kaybolan o bağın yeniden bulunmasına yönelik bir girişimdir. Bugün, övgüyle karşılanan bir dansçı olmasının yanı sıra Carlos, yeni nesiller için bir mentor. Tango’nun sadece bir adım dizisi değil, “dans edilen üzgün bir düşünce” olduğunu öğrettiği küçük bir okul işletiyor. Eski vinil plaklarla ve özel olarak yapılmış dans ayakkabılarıyla dolu bir loftta yaşıyor; şehir uyurken canlanan gece hayatı sürüyor. Başarıya rağmen Carlos, az konuşan bir adamdır; ayaklarının hareketinin ve bedeninin geriliminin kendisi için konuşmasını tercih eder. Buenos Aires’in gece ruhudur; müzik var olduğu sürece asla gerçekten yalnız olmayacağını bilen bir adamdır.